Przejdź do treści

Chodź w góry

Wpisz co najmniej dwie litery: nazwę szczytu, przełęczy, doliny, schroniska, pasma albo temat.

Poradniki

Oznaczenia szlaków w Polsce – co znaczą kolory i znaki

Kolor szlaku nie mówi nic o jego trudności. Jak czytać znaki malowane na drzewach, drogowskazy z czasami przejść i oznaczenia specjalne.

Autor tekstu: MateuszOpublikowano Zaktualizowano

W Alpach kolor szlaku często informuje o trudności, na stokach narciarskich też. W polskich górach tak nie jest i to najważniejsza rzecz, jaką warto wiedzieć przed pierwszym wyjściem. Czarny szlak może być leśnym łącznikiem, a czerwony prowadzić przez łańcuchy.

Jak wygląda znak szlaku

Znak szlaku pieszego to trzy poziome pasy: biały, kolorowy i biały. Białe pasy nie niosą żadnej informacji, służą tylko temu, żeby kolor był widoczny na korze i skale. Znaki malowane są na drzewach, kamieniach, słupkach i murach, tak żeby z jednego było widać następny albo żeby pojawiał się on niedługo po każdym skrzyżowaniu.

Kolorów jest pięć: czerwony, niebieski, zielony, żółty i czarny.

Co naprawdę znaczą kolory szlaków

Kolor służy do odróżnienia jednego szlaku od drugiego w tym samym rejonie. Znakarze trzymają się przy tym zwyczajowych reguł, które pomagają zorientować się w sieci tras:

  • czerwony – szlak główny w danym paśmie, zwykle prowadzący grzbietem przez najważniejsze szczyty. Czerwono znakowane są Główny Szlak Beskidzki i Główny Szlak Sudecki,
  • niebieski – szlak dalekobieżny, często równie długi jak czerwony,
  • zielony – trasa prowadząca do charakterystycznych miejsc: szczytu, wodospadu, schroniska,
  • żółty – krótki szlak łącznikowy lub dojściowy,
  • czarny – krótkie dojście, często najkrótszym wariantem, przez co bywa strome.

To zwyczaj, nie przepis. O trudności szlaku dowiesz się z mapy, z opisu trasy i z profilu wysokości, nie z koloru farby.

Co oznaczają kolory szlaków w Tatrach, wyjaśnia też film Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Odtwórz film: #tatryodręki – Co oznaczają kolory szlaków w Tatrach?
Film#tatryodręki – Co oznaczają kolory szlaków w Tatrach?Kanał TPNVideo w serwisie YouTube

Znaki specjalne na szlakach

Poza zwykłym znakiem na trasie spotkasz jego odmiany:

  • zmiana kierunku – znak z dodaną strzałką albo załamany pod kątem. Sygnalizuje skręt, który łatwo przeoczyć,
  • wykrzyknik nad znakiem – uwaga, za chwilę nieoczywisty skręt lub odejście od wyraźnej drogi,
  • początek i koniec szlaku – kolorowe koło w białej obwódce,
  • dojście do szczytu lub punktu widokowego – kolorowy trójkąt na białym tle. Podobne znaki dojściowe, o innym kształcie, prowadzą do źródeł i schronisk leżących kawałek od szlaku.

Drogowskazy szlaków i czasy przejść

Na węzłach szlaków stoją drogowskazy: tabliczki w kształcie strzałki z nazwą celu, kolorem szlaku i czasem przejścia. W większości polskich gór podaje się czas w godzinach i minutach, a nie odległość, bo w terenie górskim kilometr kilometrowi nierówny.

Czasy liczone są dla przeciętnego turysty z niewielkim plecakiem i nie uwzględniają postojów. Po kilku wycieczkach będziesz wiedzieć, czy chodzisz szybciej, czy wolniej od tabliczek, i o ile. Do planowania dnia dolicz przerwy: przy sześciu godzinach marszu „z drogowskazów” realny dzień ma osiem.

Czasy w górę i w dół się różnią, dlatego tabliczki w dwóch końcach tego samego odcinka pokazują inne wartości.

Szlaki zimowe, rowerowe i inne

Znak pieszy to nie jedyne oznaczenie w lesie. Szlaki rowerowe mają symbol roweru na białym tle z kolorowym pasem, narciarskie znak z pomarańczowymi pasami zamiast białych, konne kolorowe koło na białym kwadracie, najczęściej pomarańczowe. Ścieżki dydaktyczne oznacza się białym kwadratem z ukośnym kolorowym pasem. Warto odróżniać je od szlaku pieszego, bo potrafią biec razem przez kilkaset metrów, a potem się rozejść.

W Tatrach i innych pasmach narażonych na lawiny część tras ma zimą inny przebieg, wyznaczony tyczkami. Niektóre szlaki są sezonowo zamykane ze względu na ochronę przyrody lub zagrożenie.

Co zrobić, gdy zgubisz znaki szlaku

Jeśli od kilku minut nie widzisz znaku, zatrzymaj się. Nie idź dalej „na czuja”.

  1. Wróć do ostatniego znaku, który pamiętasz. To prawie zawsze najszybsze rozwiązanie.
  2. Obejrzyj się za siebie. Znaki maluje się w obu kierunkach i ten dla idących z naprzeciwka bywa lepiej widoczny.
  3. Sprawdź pozycję w aplikacji z mapą offline. Zasięg w górach bywa słaby, ale GPS działa bez niego.
  4. We mgle i o zmroku nie schodź na skróty w nieznany teren.

Gdy sytuacja robi się poważna, dzwoń pod numer ratunkowy w górach: 985 lub 601 100 300. Aplikacja Ratunek przy wezwaniu pomocy przekazuje ratownikom twoje położenie.

Szlak a prawo wstępu

W parkach narodowych poruszanie się poza znakowanymi szlakami jest zabronione, a za wstęp do części z nich pobierana jest opłata. Poza parkami po lesie można chodzić swobodnie, z wyjątkiem upraw, ostoi zwierzyny i terenów objętych czasowym zakazem wstępu, na przykład z powodu wycinki lub zagrożenia pożarowego.

Oznaczenia szlaków – najczęściej zadawane pytania

Co znaczą kolory szlaków w polskich górach?

Kolor służy do odróżnienia jednego szlaku od drugiego w tym samym rejonie. Czerwony to zwykle szlak główny w paśmie, niebieski dalekobieżny, zielony prowadzi do charakterystycznych miejsc, żółty to krótki łącznik, a czarny krótkie dojście.

Czy kolor szlaku mówi o jego trudności?

Nie. Czarny szlak może być leśnym łącznikiem, a czerwony prowadzić przez łańcuchy. O trudności dowiesz się z mapy, z opisu trasy i z profilu wysokości.

Ile kolorów mają szlaki piesze w Polsce?

Pięć: czerwony, niebieski, zielony, żółty i czarny. Znak to trzy poziome pasy: biały, kolorowy i biały.

Co oznacza kolorowy trójkąt na szlaku?

Dojście do szczytu lub punktu widokowego. Jest to kolorowy trójkąt na białym tle.

Co zrobić, gdy zgubię znaki szlaku?

Zatrzymaj się i wróć do ostatniego znaku, który pamiętasz. Sprawdź też pozycję w aplikacji z mapą offline, a we mgle i o zmroku nie schodź na skróty w nieznany teren.

Czy czasy na drogowskazach szlaków uwzględniają postoje?

Nie. Czasy liczone są dla przeciętnego turysty z niewielkim plecakiem i nie uwzględniają postojów, więc do planowania dnia trzeba doliczyć przerwy.

Czy w parku narodowym można zejść ze szlaku?

Nie. W parkach narodowych poruszanie się poza znakowanymi szlakami jest zabronione.

Źródła

Mateusz

Autor tekstu

Mateuszwspółtwórca Hajków

Miłośnik wysokich gór i wymagających szlaków. Najlepiej czuje się tam, gdzie trasa prowadzi po łańcuchach, klamrach i eksponowanych graniach, z odrobiną adrenaliny. Na portalu opisuje wysokogórskie szlaki i dzieli się praktycznymi wskazówkami dla tych, którzy chcą wejść wyżej.

Teksty w serwisie
81
Pisze o
szlaki, sprzęt, poradniki

Wszystkie teksty MateuszaO serwisie