Numer ratunkowy w górach – 985, 601 100 300 i aplikacja Ratunek

Numer ratunkowy w górach to 985 albo 601 100 300. Oba łączą z ratownikami górskimi: w Tatrach zgłoszenie przyjmuje TOPR, w pozostałych polskich górach GOPR. Pomoc wezwiesz też aplikacją Ratunek. Ratownictwo górskie w Polsce jest bezpłatne.

Niżej znajdziesz po kolei: numery, działanie aplikacji, treść zgłoszenia, postępowanie bez zasięgu, sygnały dla śmigłowca, rady dla świadka wypadku oraz podział na TOPR i GOPR.

Numer ratunkowy w górach – 985 i 601 100 300

Numery 985 i 601 100 300 podaje zarówno GOPR, jak i TOPR. Działają w całych polskich górach. W Tatrach dzwoń na 985, a przy słabym zasięgu albo jego braku TOPR prosi, żeby dzwonić na 112.

Numer 112 odbiera operator w jednym z 17 centrów powiadamiania ratunkowego i dopiero on przekazuje zgłoszenie właściwym służbom. Numery 985 i 601 100 300 łączą od razu z ratownikami górskimi, więc 112 jest wyjściem zapasowym.

Zapisz oba numery w telefonie przed wyjściem. GOPR zaleca, żeby telefon miał w pełni naładowaną baterię i numery alarmowe w pamięci.

Aplikacja Ratunek – jak wezwać pomoc trzema dotknięciami

Ratunek jest bezpłatną aplikacją na telefony z systemem Android i iOS. GOPR nazywa ją najlepszym dziś sposobem wezwania pomocy w górach. Obsługuje zgłoszenia do GOPR i TOPR w górach oraz do WOPR i MOPR nad wodą. Działa w całych polskich górach, od Sudetów po Bieszczady, u wszystkich operatorów sieci w Polsce.

Pomoc wzywasz tak: uruchom aplikację, wybierz „Góry” i dotknij przycisku trzy razy. Aplikacja łączy z ratownikiem dyżurnym pod numerem 601 100 300, a w trakcie rozmowy wysyła ratownikom SMS-em lokalizację telefonu. W telefonach z Androidem SMS wychodzi automatycznie, w iPhone’ach wysyłasz go sam na zakończenie rozmowy. Po wysłaniu pojawia się komunikat „Pozycja wysłana do ratowników!”.

Aplikacja wymaga włączonej lokalizacji GPS i czynnej karty SIM, na abonament albo na kartę. Samo wysłanie lokalizacji nie jest wezwaniem pomocy. Zgłoszenie jest przyjęte dopiero po nawiązaniu kontaktu z ratownikiem, czyli po rozmowie albo wymianie SMS-ów, lub po SMS-ie potwierdzającym przyjęcie zgłoszenia.

Przy słabym zasięgu aplikacja próbuje połączyć rozmowę, a gdy się nie uda, dąży do wysłania SMS-a z lokalizacją. Jest też tryb wezwania pomocy SMS-em, przydatny przy słabej baterii. Aplikacja jest darmowa, ale połączenie i SMS są płatne według taryfy operatora; abonenci Plusa za połączenie nie płacą.

Dobrowolna książeczka medyczna zawiera imię i nazwisko, datę urodzenia, osobę do powiadomienia, grupę krwi, choroby przewlekłe, alergie i leki. Ratownicy widzą ją dopiero w chwili wezwania pomocy. Do zapisania danych potrzebny jest internet, więc wypełnij ją w domu.

GOPR radzi pobrać aplikację przed wyjściem, choć przy zasięgu sieci da się ją zainstalować także na miejscu zdarzenia. Jeśli wzywasz pomoc spoza Polski, ratownik dyżurny poda numer do służb tego kraju albo przekaże im zgłoszenie.

Co powiedzieć ratownikowi GOPR lub TOPR przez telefon

GOPR zaleca, żeby wzywając pomoc telefonicznie, podać:

• miejsce zdarzenia,
• co się stało,
• stan poszkodowanego lub poszkodowanych,
• liczbę poszkodowanych,
• wiek i płeć poszkodowanych,
• swoje imię i nazwisko oraz numer zwrotny.

W Tatrach nie musisz się martwić, co powiedzieć: ratownik dyżurny TOPR sam pokieruje rozmową. Zapyta też o warunki na miejscu, numery telefonów innych osób i o sprzęt: latarkę, kask, uprząż, ciepłe ubranie, a zimą lawinowe ABC.

Z poradnika ratownikówGórskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe

„Pamiętaj, aby nigdy nie kończyć połączenia telefonicznego z ratownikiem jako pierwszy. Po zebraniu wszystkich niezbędnych informacji, ratownik przyjmujący zgłoszenie sam zdecyduje o zakończeniu połączenia.”

Numer ratunkowy w górach985 lub 601 100 300

Dzwoń, jeśli się da, z miejsca zdarzenia. Jeśli nie umiesz określić miejsca, ratownik pomoże je ustalić, a przy opisie przyda się kolor szlaku i napisy na drogowskazach. W Bieszczadzkim Parku Narodowym połoniny są oznakowane czerwonymi numerowanymi tyczkami, więc przy zgłoszeniu podaj numer z tyczki. Tyczki stoją między innymi na połoninach, przez które prowadzi szlak na Halicz.

Ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach zobowiązuje osoby przebywające w górach do bezzwłocznego informowania ratowników o wypadku lub zaginięciu osoby. GOPR przypomina, że ratownicy przyjmą każde zgłoszenie i na każde wyruszą, dlatego nie nadużywaj ich ofiarności.

Jak zgłosić wypadek, pokazuje film Fundacji GOPR. Szczegóły są w poradniku GOPR.

Odtwórz film: SOS w górach! Jak szybko i skutecznie wezwać na pomoc GOPR ?

Jak wezwać pomoc w górach bez zasięgu

Gdy telefon nie łapie sieci, TOPR radzi rozważyć przejście w rejon grani albo w miejsce, gdzie wcześniej był zasięg. Przy słabym zasięgu dzwoń na 112. Z tym numerem połączy się każdy telefon z naładowaną baterią, nawet bez karty SIM.

Wzywaj pomocy międzynarodowym sygnałem dźwiękowym lub świetlnym: sześć razy na minutę, czyli co 10 sekund, potem minuta przerwy. Odpowiedzią, czyli potwierdzeniem odebrania, jest sygnał trzy razy na minutę, mniej więcej co 20 sekund. Do sygnałów potrzebne są latarka, najlepiej czołówka, i gwizdek. Co jeszcze mieć w plecaku, podpowie lista, co zabrać w góry.

GOPR zwraca uwagę, że sygnał sprawdza się tam, gdzie będzie widoczny lub słyszalny, czyli w wyższych partiach Tatr, Babiej Góry, Bieszczadów i Karkonoszy. W lesie światła nie widać, a dźwięk tłumią drzewa.

Gdy sam potrzebujesz pomocy, GOPR radzi:

• kieruj wołanie w stronę szlaku lub innej uczęszczanej trasy,
• gdy usłyszysz głosy albo zobaczysz światła, powtórz sygnał,
• w terenie eksponowanym poszukaj bezpiecznego miejsca na czas oczekiwania,
• na szlaku poproś napotkaną osobę o przekazanie wiadomości ratownikowi GOPR, obsłudze schroniska, kolejki lub wyciągu albo funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

Śmigłowiec ratunkowy – sygnały Y i N

Sygnał „potrzebuję pomocy” to obie ręce uniesione w kształt litery Y, jak „yes”. Sygnał „nie potrzebuję pomocy” to jedna ręka w górze, druga w dół i sylwetka w kształcie litery N, jak „no”.

Nie machaj do załogi na powitanie. GOPR ostrzega, że uniesione ręce mogą skłonić pilota do podjęcia akcji, a TOPR dodaje, że machanie dekoncentruje załogę.

TOPR przypomina też o podmuchu spod wirnika, który może poderwać przedmioty, a nawet przewrócić stojącą osobę. Zabezpiecz rzeczy, a gdy śmigłowiec jest blisko, usiądź albo kucnij. Nigdy nie chwytaj liny opuszczonej z pokładu.

Gdy jesteś świadkiem wypadku w górach

GOPR radzi, żeby najpierw ustalić, skąd dochodzi wołanie, i zapamiętać to miejsce tak, żeby dało się do niego wrócić albo je wskazać. Zapamiętaj też jak najwięcej szczegółów.

Jeśli jest was kilkoro, jedna osoba zostaje z poszkodowanym, a pomoc wzywacie jak najszybciej. Poszkodowanego nie zostawia się samego, nawet gdy teren pozwala tylko na kontakt głosowy.

TOPR i GOPR – kto ratuje w polskich górach i czy pomoc jest płatna

W Tatrach ratuje TOPR, czyli Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, w pozostałych polskich górach GOPR, czyli Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. GOPR ma siedem grup regionalnych: Beskidzką, Bieszczadzką, Jurajską, Karkonoską, Krynicką, Podhalańską i Sudecką. Zabezpieczają polskie góry poza Tatrami oraz Wyżynę Krakowsko-Częstochowską i Wieluńską: ponad 20 000 km², 7200 km szlaków i 40 stacji ratunkowych.

Ratownictwo górskie w Polsce jest bezpłatne, w Tatrach i w pozostałych górach. Ratownicy podejmują działania we wszystkich uzasadnionych przypadkach.

Na Słowacji akcje prowadzi Horská záchranná služba (HZS) i są one odpłatne. Numer HZS to 18 300. TOPR przypomina, że wiele tatrzańskich szlaków biegnie granicą: po upadku albo zabłądzeniu na słowacką stronę ratuje HZS. Dlatego na szlaki graniczne i do Tatr Słowackich potrzebne jest ubezpieczenie kosztów akcji ratunkowej, na przykład przed wejściem na Rysy od strony słowackiej.

Z odpowiedzi ratownikówTatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe

„W przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych, zagrożenia lawinowego lub późnej pory oczekiwanie na pomoc może się znacznie wydłużyć i trwać nawet kilka godzin.”

Numer ratunkowy w górach985 lub 601 100 300

Na pomoc trzeba czasem czekać, dlatego w plecaku ma być ciepła warstwa i latarka.

Numer ratunkowy w górach – najczęściej zadawane pytania

Źródła

• GOPR: jak wezwać pomocnumery ratunkowe, co podać w zgłoszeniu, sygnały wzywania pomocy, postępowanie świadka wypadku
• TOPR: najczęściej zadawane pytanianumery alarmowe w Tatrach, brak zasięgu, śmigłowiec, czas oczekiwania, bezpłatność ratownictwa w Polsce
• Aplikacja Ratunek: jak działawzywanie pomocy krok po kroku, książeczka medyczna
• Aplikacja Ratunek: pytania i odpowiedziwymagania, opłaty za połączenie, działanie przy słabym zasięgu i w roamingu
• GOPR: teren działaniasiedem grup regionalnych, obszar i liczba stacji ratunkowych
• Ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskichobowiązek zawiadomienia ratowników o wypadku (art. 4)
• Numer alarmowy 112kto odbiera połączenie z numeru 112
• Numer alarmowy 112: wskazówki i informacjepołączenie z numerem 112 bez karty SIM
• Bieszczadzki Park Narodowy: zasady bezpieczeństwanumerowane tyczki na połoninach
• Horská záchranná služba: często zadawane pytaniaodpłatność akcji ratunkowych na Słowacji
• Horská záchranná služba: ubezpieczenienumer alarmowy 18 300

Autor tekstu

Mateuszwspółtwórca Hajków

Miłośnik wysokich gór i wymagających szlaków. Najlepiej czuje się tam, gdzie trasa prowadzi po łańcuchach, klamrach i eksponowanych graniach, z odrobiną adrenaliny. Na portalu opisuje wysokogórskie szlaki i dzieli się praktycznymi wskazówkami dla tych, którzy chcą wejść wyżej.

Teksty w serwisie

81

Pisze o

szlaki, sprzęt, poradniki

Wszystkie teksty MateuszaO serwisie